முக மூடிகள்

பெற்றோரிடம்,
நல்ல பிள்ளை என்ற முகமூடி!

ஆசிரியர்களிடம்,
படிப்பவர்கள் என்ற முகமூடி!

நண்பர்களுடன்,
தோழமை எனற முகமூடி!

கணவன், மனைவி,
கடமை என்ற முகமூடி!

குழந்தைகளிடம்,
அவர்கள் தான் உலகம் என்ற முகமூடி!

குடும்பத்தாருடன்,
எல்லாம் தங்கள் தலையில்தான் என்ற முகமூடி!

உலகத்திற்க்கு,
உலகமே தங்கள் கையில் என்ற முகமூடி!

பொதுவான மனித அடிப்படை,
எல்லாவற்றிக்கும் முகமூடி!

முகமூடிகளே,
நம்முடைய நிரந்தர முகங்கள் ஆகிவிட்டன!!!

ஆண்வேடம்

உலகத்தில்,
மக்களுக்கு
ஒரு பழக்கம்
மற்றவர்களை,காயப்படுத்துவது.

அதற்க்கு,
அவர்கள் பயன்படுத்தும்
ஆயுதம்,
"அறிவுரை"

நம்முடைய,
நிலைமை புரியாது.
நம்முடைய,
வாழ்க்கை புரியாது.

அதை தடுக்க,
ஒரு வேடம் தேவை இருந்தது,
நிமிர்நத நடை,
எதையும் சமாளிக்கும் திறமை.

இது,
"கவச குண்டலம்"
உண்மையாக,
என்னை காப்பாற்றி இருக்கிறது!


இல்லை என்றால்
இன்று;
பெண் என்பதை உணர,
ஆள் இல்லாமல் போயிருக்கும்.

பொய் முகம்

கடந்த காலம்,
என்னை காயப்படுத்தியிருந்தாலும்
நிகழ்காலம்,
என்னை சந்தோஷமாக தான் வைத்து இருக்கிறது!

உண்மையாக,
எல்லாம் மறந்துவிட்டது.
நான் பெண் என்பது,
இப்போதுதான் ஞாபகம் வருகிறது!

பாதி வாழ்க்கை,
"ஆண்வேடம்" போடவேண்டி வந்ததால்;
பெண் என்பது,
மறந்துவிட்டது!

உன்னுடன்,
பேசிய பின் தான்;
நான்,
பெண் என்பதை உணர்கிறேன்!

"சத்தியம்",
நான் சந்தோஷமாக இருக்கிறேன்!
உனக்கு,
இதை எப்படி புரிய வைப்பது!

நான்,
மறந்து போன உணர்வை,
நீ,
தட்டி எழுப்பி இருக்கிறாய்!

எந்தவித பொய்முகங்களும்
இல்லாமல்;
நான்,
நானாக...!

மறுபடியும் சொல்கிறேன்,
"எனக்கு நீந்தத்தெரியும்".
மூழ்கவேண்டிய காலத்திலேயே,
"நான் மூழ்கவில்லை" என்பதை மறந்துவிடாதே!

என்னுடைய,
அத்தனை பொய்முகத்தையும்;
கழற்றிவிட்டு
சொல்கிறேன்...

"நான் மிகவும் சந்தோஷமாக இருக்கிறேன்"
"நான் இந்த புது பெண்முகத்தை ரசிக்கிறேன்"
உனக்கு கவலையாக இருக்கிறது என்றால்,
"உன்னிடமும் பொய்முகம் காட்ட ரெடி".